RUMUNIA – Bârsana

Cerkwie w północnej Rumunii są niewielkie i podczas nabożeństw mogły pomieścić w środku jedynie duchownych i lepiej urodzonych. Reszta stała na zewnątrz, pod solidnymi okapami, co tworzyło wrażenie, że świątynie wyglądają jak monstrualne grzyby.

Bârsana

Bârsana to wioska w dolinie Izy, w regionie Maramuresz. W miejscowości znajduje się zespół klasztorny z typową dla tego regionu drewnianą architekturą, charakterystyczną bramą oraz cerkwią ze strzelistą wieżą. Bardzo malutka, drewniana cerkiew jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Trafiła tam w roku 1999 wraz z siedmioma innymi drewnianymi cerkwiami regionu. Pozostałe można znaleźć w: Budeşti, Deseşti, Ieud, Plopiş, Poienile Izei, Rogoz i Şurdeşti. Pierwsza cerkiew, wchodząca w skład klasztoru, została zbudowana w roku 1720. O istnieniu klasztoru w Barsanie wspominają dokumenty z początku XV wieku. Legenda głosi, że pierwotnie stał po drugiej stronie rzeki Iza, w dolinie Slatina i został przeniesiony później na prawo od rzeki.
Cerkiew w Bârsanie, pod wezwaniem Dwunastu Apostołów, została zbudowany na planie prostokąta, później dobudowano otwarty portyk zdobiony arkadami, wspartymi na drewnianych kolumnach. Kryty gontem dwupoziomowy dach wieńczy strzelista wieża, która mierzy 56 metrów i jest najwyższą w regionie. Wnętrze świątyni zdobią kolorowe, dość dobrze zachowane malowidła na drewnie i płótnie. Budowniczowie świątyni nie użyli ani jednego gwoździa, stosowali tylko tradycyjne metody. Na przeciwko cerkwi stoi piękna, przykryta dość oryginalnym, pofalowanym dachem, altana osłaniająca studnię. Wodzie przypisuje się właściwości lecznicze.
Drewniany kościół w Barsanie jest najwyższym drewnianym budynkiem w Europie (62 m wysokości).
Po obaleniu reżimu Nicolae Ceauşescu, w roku 1994, w Bârsanie dobudowano nowe budynki klasztorne, w stylu starych, marmaroskich kościołów. Na teren kompleksu wchodzi się przez charakterystyczną, zwieńczoną wysoką wieżą bramę. Budynki mieszkalne kompleksu obiegają misternie rzeźbione drewniane ganki, które latem toną w kwiatach. Cały teren jest zadbany, z licznymi klombami kwiatowymi oraz płynącym przez środek placu strumieniem, nad którym przerzucono drewniane mostki. Klasztor działa, żyje w nim 16 zakonnic. Na jego terenie urządzono muzeum etnograficzne. Na trzech kondygnacjach, w bardzo przyjemnych, drewnianych wnętrzach, można podziwiać stare ikony, dawne stroje i narzędzia.

Więcej o monastyrach i cerkwiach Rumunii TU

Więcej zdjęć TU

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s