LOMBARDIA – Mediolan

Mediolan to kosmopolityczna stolicy mody i miasto pełne wspaniałych zabytków, w tym pamiętających czasy średniowiecza. Stolica Lombardii z jednej strony zachwyca niesamowitymi zabytkami świadczącymi o bogactwie dawnych arystokratów, z drugiej nowoczesną zabudową i luksusowymi ulicami, przy których roi się od sklepów największych projektantów.

Zabytkiem numer jeden jest katedra, znajdująca się w najbardziej popularnym i jednym z najbardziej zatłoczonych placów Europy – Piazza del Duomo. Jej imponująca, bogato zdobiona, fasada zbudowana w stylu gotyku płomienistego robi niesamowite wrażenie. O wyjątkowości budowli świadczy fakt, że „dopieszczana” była na przestrzeni kilku wieków, przez wielu znakomitych włoskich, francuskich, niemieckich architektów i rzeźbiarzy. We wnętrzu kościoła zwracają uwagę trzy elementy: potężne kolumny, ogromna liczba rzeźb i przepiękne kolorowe witraże.

Na miejscu obecnej katedry znajdowała się wczesnochrześcijańska katedra Santa Maria Maggiore i nieco większa bazylika rzymska. Obie budowle pochodziły z wieku IV, były wielokrotnie burzone i odbudowywane. Budowę obecnej świątyni rozpoczął w 1386 r. książę Gian Galeazzo Visconti. Oficjalnie została zakończona w epoce Napoleona, w roku 1813 r., ale już 26 maja 1805 roku Bonaparte został w niej koronowany na króla Włoch.

W budowli przeważa styl gotycki, w jej fasadzie jest jednak konglomeratem form barokowych i neogotyckich, jakie pojawiły się w czasie przebudowy w roku 1858. Reprezentacyjny plac katedralny powstał w latach 1865-1873.

Drzwi wejściowe z brązu ozdobione są płaskorzeźbami przedstawiającymi sceny z życia Maryi, św. Ambrożego i dziejów miasta. W posadzce katedry znajduje się mosiężna linia obrazująca południk przechodzący przez Mediolan. W korelacji z umieszczonym w sklepieniu niewielkim otworem, przez który światło słoneczne pada na tę linię, można określić najwyższe położenie słońca – południe. Skarbiec położony poniżej ołtarza głównego zawiera wiele średniowiecznych wyrobów ze złota i srebra.

Katedra w Mediolanie jest jedną z największych katedr gotyckich w Europie. Ma 157 metrów długości, 92 metry szerokości, może pomieścić 40 000 wiernych. Posiada 96 filarów, 130 sklepień, 160 okien, 145 iglic, 158 schodków prowadzących na dach. Odcinek od podłogi do sklepienia głównej nawy liczy 45 metrów, co daje jej prymat wśród ukończonych katedr gotyckich. Na zewnątrz katedra ozdobiona jest przez ok. 3 000 figur, 135 sterczyn (marmurowych wieżyczek), 96 rzygaczy i około kilometrem maswerków. Katedrę zdobi największy na świecie zegar słoneczny. Katedra w Mediolanie to bez wątpienia jeden z najpiękniejszych obiektów sakralnych na świecie.

Mieszkańcy miasta nie tylko nadzorowali architektów, ale też finansowali inwestycję i osobiście przy niej pracowali. Nawet adwokaci, sędziowie i lekarze bezpłatnie uczestniczyli w kopaniu fundamentów i transporcie materiałów. Mimo to budowa ciągnęła się bardzo długo.

Kolejny cenny zabytek Mediolanu, Zamek Sforzów, zbudowany został przez Viscontich. Okazała ceglana forteca wybudowana na planie kwadratu otacza okazały dziedziniec. W dawnych budynkach mieszkalnych mieści się bardzo interesujące muzeum Castello Musei Civici, prezentujące znakomite dzieła takich artystów, jak Giovanni Bellini, Tycjan czy Michał Anioł, a także zbiory archeologiczne oraz sztukę użytkową.

Uznanie wśród turystów zdobył Palazzo Bagatti Valsecch – okazała budowla, której wnętrza udostępnione są do zwiedzania. Budynek pałacu jest interesujący bowiem posiada podwójną fasadę połączoną malowniczą loggią.

Warty odwiedzenia jest Kościół Santa Maria delle Grazie uznawany za perełkę renesansu. Dawny kościół dominikański znany jest z tego, że w jego wnętrzu znajduje się słynna Ostatnia Wieczerza, Leonarda da Vinci.

Pinacoteca di Brera to muzeum sztuki, które mieści się w XVII wiecznym pałacu Jezuitów. Muzeum Nauki i Technologii Leonarda da Vinci  mieści się w dawnym benedyktyńskim klasztorze. Prezentuje historię rozwoju nauki i techniki począwszy od astronomii po najnowocześniejsze rozwiązania informatyczne. Najciekawszy jest jednak dział poświęcony wyłącznie znakomitym wynalazkom Leonarda da Vinci, które zostały w nim odtworzone w formie modeli na podstawie oryginalnych szkiców mistrza.

Leonardo da Vinci, genialny włoski renesansowy malarz, architekt, filozof, muzyk, pisarz, odkrywca, matematyk, mechanik, anatom, wynalazca, geolog, rzeźbiarz zamieszkał w Mediolanie w roku 1482. Rozpoczął wówczas pracę dla Ludwika Sforzy. Początkowo jako muzyk. Przedstawił się arystokracie jako doskonały wynalazca machin wojennych, budowniczy mostów i urządzeń fortyfikacyjnych, mimo iż jego doświadczenie w tej dziedzinie było nikłe. Dodał, że w okresie pokoju może tworzyć obrazy bądź wykonywać rzeźby na poziomie dorównującym innym artystom. Został przyjęty jednak głównie dzięki dobrym manierom, talentowi muzycznemu i umiejętności organizacji przyjęć. Kiedy zamieszkał na dworze zyskał zabezpieczenie materialne i możliwość rozwijania zdolności w różnych dziedzinach. Otrzymał tytuł nadwornego malarza i inżyniera. Leonardo da Vinci mieszkał i tworzył w Mediolanie, z przerwami, do roku 1513, dlatego w stolicy Lombardii można odnaleźć wiele jego dzieł.

Kolejna atrakcyjna zabytkowa budowla, Kościół S. Ambrogio ma długą historię. Został ufundowany w IV wieku przez świętego Ambrożego, a w jego wnętrzu zachwycają przede wszystkim romańsko-bizantyjska ambona, pochodzący z IX wieku ołtarz oraz średniowieczne mozaiki w jednej z bocznych kaplic. Warto też wejść do krypt, gdzie znajdują się szczątki świętego Ambrożego, a także świętych Protazego i Gerwazego.

Będąc w Mediolanie trzeba przejść się po najbardziej prestiżowej i eleganckiej ulicy Mediolanu – Via Monte Napoleone, która ciągnie się wzdłuż wspaniałych neoklasycystycznych pałaców i luksusowych sklepów oraz zobaczyć budynek jednego z najbardziej popularnych teatrów operowych La Scali. Teatro alla Scala to najsłynniejsza scena operowa we Włoszech i jedna z najsłynniejszych na świecie. Gmach zaprojektował w latach 1776-1778 architekt Giuseppe Piermarini. Na podstawie jego planów, w ciągu dwóch lat, powstał gmach z klasycystyczną fasadą.

Atrakcją turystyczną jest także Galeria Wiktora Emanuela II wychodząca na Piazza del Duomo. Budowę pięknego pasażu handlowego rozpoczęto w roku 1865, a zakończono w 1877. Wnętrze galerii z dachem wykończonym szkłem i żelazem ozdobione jest mozaikami i rzeźbami.

Więcej zdjęć TU

Więcej o moich podróżach do Włoch TU

Polub bloga i komentuj na Facebooku

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s