LOMBARDIA – SIRMIONE

#lombardia #sirmione #Włochy #Italia #podróżepoeuropie

Lombardia to kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w mieście Pawia. Południową część Lombardii zajmuje Nizina Padańska, północną Alpy, na przedgórzu których występują jeziora polodowcowe, największe to Maggiore, Como, Garda, Iseo i Lugano.

Lombardia to jeden z największych regionów Włoch, jego stolicą jest Mediolan. Ważniejsze miasta to: Bergamo, Brescia, Como, Cremona, Pawia, Varese. Jest to najbogatszy i najlepiej rozwiniętym gospodarczo region Włoch. Ma wiele do zaoferowania. Zachwyca bogactwem natury, jak również przepychem oferty kulturowej i architektonicznej. Włochy słyną z największej ilości miejsc wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO (Włochy 51, Polska 14). W samej Lombardii znajdziemy takich miejsc aż siedem.

Lombardia jest bardzo atrakcyjna pod względem turystycznym. Odwiedzając ten region oczywiście nie można pominąć Mediolanu. Warto też zwiedzić opactwo w miejscowości Certosa di Pawia oraz Sirmine nad jeziorem Garda.

SIRMIONE

Od I w. p.n.e. Jezioro Garda, w tym obszar półwyspu Sirmione, były ulubionym miejscem wypoczynku bogatych mieszkańców Werony, wtedy ważnego w regionie ośrodka rzymskiego. Popularność zawdzięczał termalnym wodom siarkowym, mającym silne właściwości lecznicze. Sławę tę ma do dziś.

Jezioro Garda, nad którym leży Sirmione, a dokładnie na półwysep o tej samej nazwie, ma długość 55 kilometrów. Szerokość jest rożna, od 4 do 12. Podobno ma najczystszą wodę spośród wszystkich jezior włoskich.

 

Od IV do V w. w Sirmione znajdowała się twierdza broniąca południowego brzegu jeziora. W XIII w. miasteczko znalazło się we władaniu rodziny Scaligerich, rządzących nim z pobliskiej Werony. Z tego okresu pochodzi zamek Rocca Scaligera, który odgrywał rolę militarną do XVI w.

Rocca, jest jednym z najlepiej zachowanych włoskich zamków. Ze wszystkich stron otacza go woda. Budowlę wzniesiono w XIII wieku na resztkach fortyfikacji sięgających czasów rzymskich. Najbardziej charakterystyczne są średniowieczne merlony, trzy wieże oraz baszta wysoka na 47 m. W XVI wieku twierdza zaczęła tracić swoje strategiczne znaczenie na rzecz cytadeli w Peschiera del Garda. W czasach dominacji francuskiej, a potem austriackiej pełniła funkcję garnizonu, zaś po zjednoczeniu Włoch przeszła na własność nowo utworzonego państwa. Zamek nigdy nie był rezydencją, dlatego też elementy dekoracji architektonicznej właściwie nie istnieją.

 

Jak każdy średniowieczny zamek może pochwalić się legendą o duchu błąkającym się nocami wśród kamiennych murów. Wieść niesie, że kiedyś żył w nim niejaki Ebengardo razem z ukochaną Arice. Pewnej wietrznej i deszczowej nocy zapukał do drzwi, szukający schronienia, markiz imieniem Elaberto. Oszołomiony urodą młodej dziewczyny w środku nocy przemknął się do jej komnaty. Ta zaczęła krzyczeć z przerażenia, aż w końcu obudziła Ebengarda. Młodzieniec natychmiast pospieszył na pomoc wybrance, jednak zastał ją już martwą. Po zaciekłej walce z markizem pozbawił go życia. Zemsta nie pozwoliła mu jednak odzyskać spokoju ducha. Zrozpaczony tuła się nocami po zamku,  wzywając ukochaną Arice.

Sirmione leży w pobliżu miejscowości Garda, od której pochodzi nazwa polodowcowego zbiornika czystej wody. Miasteczko podobnie jak większość miejscowości regionu ma wiele średniowiecznych budowli. Wśród pięknych ogrodów spotyka się także stare pensjonaty i rezydencje arystokracji. W jednej z nich, cytrynowo-żółtym domu otoczonym zielenią drzew Via Catullo, stojącym niemal w samym sercu półwyspu, będącym letnią rezydencją włoskiego przedsiębiorcy, przez kilka lat mieszkała jego żona, gwiazda opery Maria Callas.

 

Sirmione to labirynt wąskich uliczek i placów, w wielu miejscach wąskich na tyle, że aż dziw, iż mogą po nich jeździć samochody. Miasteczko jest bardzo sympatyczne. Są w nim 2 kościoły – San Pietro in Mavino z czasów królów Longobardzkich oraz Santa Maria Maggiore z pocz. XV w. Spacerując wzdłuż brzegu jeziora, w kierunku końca cypla, można dotrzeć do Grotte di Catullo, rzymskich budowli, przy których nadal trwają prace archeologiczne.

Miasteczko słynie ze smacznych lodów. Tamtejsze lodziarnie oferują je w dziesiątkach smaków.

Więcej zdjęć TU

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s