Lazurowe Wybrzeże – Nicea

Lazurowe Wybrzeże (fr. Côte d’Azur), znane także jako Riwiera Francuska, to odcinek francuskiego wybrzeża Morza Śródziemnego w Prowansji, rozciągający się od Cassis na zachodzie po granicę włoską.

Jest to największy region turystyczny Francji, odwiedzany rocznie przez około 10 milionów turystów. Turystyka na tym obszarze rozpoczęła się na początków XIX wieku. Zimą przyjeżdżali tu bogaci Francuzi i Anglicy. W okresie międzywojennym turyści pojawiali się coraz częściej także w lecie. Po II wojnie światowej na całym wybrzeżu nastąpiła intensywna rozbudowa infrastruktury turystycznej.

Nazwy Lazurowe Wybrzeże użył po raz pierwszy francuski pisarz Stéphen Liégeard, który w 1887 wydał książkę zatytułowaną właśnie La côte d’azur. Anglicy natomiast używali nazwy, i nadal tak określają ten obszar, Riwiera Francuska. Za stolicę Lazurowego Wybrzeża uważa się Niceę.

Nicea (fr. Nice, nazwa pochodzi od łacińskiego słowa „nike”, które oznacza zwycięstwo) – to piąte co do wielkości miasto we Francji. Stolica Riwiery Francuskiej jest otoczona wzgórzami, co powoduje ochronę przed nadmiernym wiatrem i sprawia, że słynie ze specyficznego mikroklimatu. Pogoda sprzyja zwiedzaniu  oraz zachęca turystów do wypoczynku, bowiem słońce świeci nawet 320 dni w roku. A mistral powoduje jedynie miłe ochłodzenie, w przeciwieństwie do innych miejsc na wybrzeżu. Nicea jest drugą miejscowością we Francji, do której najchętniej przyjeżdżają ludzie z całego świata.

Nicea to miasto z długą i bogatą historią. Kolonia grecka Nikaia została założona ok. 300 p.n.e. przez Fokijczyków z Fokaja. W czasach rzymskich była ważnym portem. Od III w. była siedzibą biskupstwa. Od V w. nękana częstymi najazdami Germanów i Saracenów. W średniowieczu, zagrożona przez Genuę, broniła swojej niezależności w sojuszu z Pizą. W XIII-XIV w. kilkakrotnie pod władzą hrabiów Prowansji. W 1388 r. poddała się książętom Sabaudii, którzy przyczynili się do rozwoju miasta. Podczas wojen Franciszka I z cesarzem Karolem V w 1543 roku Nicea została złupiona, po oblężeniu przez połączone wojska francusko-tureckie. W 1626 r. uzyskała znaczne przywileje; za panowania Ludwika XIV wielokrotnie znajdowała się pod okupacją francuską, odstąpiona Francji przez Królestwo Sardynii w 1860 r. 26 lutego 2001 r. podpisano w Nicei Traktat nicejski reformujący Unię Europejską.

Nadmorska Promenade des Anglais (tłumaczona jako Promenada Anglików), jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Nicei. Deptak powstały na początku XIX wieku ciągnie się przez 7 kilometrów, otoczony Zatoką Aniołów oraz Jardin Albert I.

Oprócz promenady, Nicea słynie z takich zabytków, jak: ruiny rzymskich term z III wieku, ruiny rzymskiego amfiteatru, resztki zamku i romańskiej katedry, katedra Sainte-Réparate, kościół Saint-François-de-Paule, kościół Saint-Jacques, kościół Saint-Augustin, pałac senacki z XVII wieku oraz pałac Lascaris.

Zwiedzając zakątki Nicei, trzeba koniecznie wspiąć się na zamkowe wzgórze „La Colline du Chateau”. Zachowały się na nim pozostałości dawnego zamku i katedry. Jednak główną atrakcją tego wzgórza jest piękny park kwiatowy oraz sztuczny wodospad.

14 lipca 2016 w mieście miał miejsce zamach terrorystyczny, w wyniku którego zginęły 84 osoby.

Więcej zdjęć TU

Polub mój profil na Facebooku

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s