Ochryda

Ochryda to malownicze miasto leżące na zboczach gór Galiczicy, nad pięknym Jeziorem Ochrydzkim. Cenne wczesnochrześcijańskie zabytki i inne skarby architektoniczne, a także przyrodnicze, zapewniają mu miejsce na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Piloci oprowadzający polskie grupy sugerują, że jest to macedoński Sopot. Podobieństwo trudno jednak odnaleźć, chyba że uznamy, iż jest to tłum turystów leniwie przemieszczających się deptakami obu miast. Sopot ma niepowtarzalne molo, Ochryda zaś bulwar biegnący nad brzegiem jeziora, z którego podziwia się piękne, spokojne jezioro otoczone górami.

Ochryda położona na granicy Macedonii i Albanii jest jednym z najstarszych ludzkich siedlisk w Europie i kolebką słowiańskiej kultury. To czterdziestotysięczne miasto jest rajem dla archeologów. Ślady bytności człowieka, znalezione w jego okolicach, pochodzą nawet z wczesnej epoki kamiennej, mniej więcej 6 tysięcy lat przed Chrystusem. Około tysiąca lat p.n.e. istniało tu znaczące siedlisko ludzkie.

Największy rozwój przypadł na wiek VII. Wtedy wybudowano najpiękniejsze monastyry, kościoły, cerkwie i kapliczki, których duża część przetrwała do dzisiaj. Pod koniec IX w. notuje się w historii miasta kilka ważnych wydarzeń. Przede wszystkim w dokumentach z 879 r. po raz pierwszy pojawia się obecna nazwa. Jedna z legend głosi, że ludy słowiańskie wkraczając na ten teren zaniemówiły z wrażenia a pierwsze słowa, które popłynęły z ust przybyłych brzmiały: „och, rid!” co znaczy „och, wzgórze!”. Krótko potem do Ochrydy przybywają dwaj misjonarze, św. Kliment i św. Naum, z czym wiąże się początek świetności miasta, jako ośrodka literackiego, piśmienniczego i kulturalnego. Powstaje wtedy pierwsza szkoła św. Klimenta, którego uważa się za twórcę cyrylicy, alfabetu używanego w wielu krajach, m.in.: Rosji, Bułgarii, Serbii i Macedonii.

Szczyt rozwoju miasta przypadł na czasy pierwszego państwa bułgarskiego (X/XI w.), kiedy krótko było jego stolicą (990-1015). Macedończycy zaś powiedzą, że za czasów państwa macedońskiego pod wodza cara Samuela.Od początków XI w. władzę przejęło Bizancjum, pomimo to wpływy Ochrydy wciąż były duże. Do zdobycia miasta przez Turków (1395 r.) biskupstwo Ochryda nadal posiadało wpływy i rozciągało się na znaczne terytoria.

Turcy początkowo wspierali biskupów. Nastawienie zmienili po powstaniu Skanderberga, dziś bohatera narodowego Albanii. Miejscowe biskupstwo zlikwidowano. Pomimo tego zachowały się do dziś piękne bizantyjskie kościoły, których Osmanie nie zburzyli, część przekształcając w meczety.

Według niektórych przekazów w średniowieczu istniało w Ochrydzie 365 cerkwi, tyle ile dni w roku, co jest możliwe ze względu na ówczesną potęgę miejscowych biskupów. Nie  wszystkie były budowlami do jakich przywykliśmy, ze względu na wielkość, porównywalną do dzisiejszego garażu. Niektóre zachowały się do dziś i stanowią perełki dla zwiedzających. Można natknąć się na nie spacerując wąskimi, kamienistymi i krętymi uliczkami miasta.

Surowe z zewnątrz cerkwie i kaplice w środku cieszą kolorami malowideł. Miasto jest jedną wielką kolekcją ikon. Większość z około 800 dzieł to bizantyjskie, napisane między IX a XI wiekiem, co czyni zbiór, drugim po Moskwie, najważniejszym na świecie.

Miejscem chętnie odwiedzanym przez turystów jest kościół Jana Ewangelisty w Kaneo. Tę popularność zawdzięcza położeniu, na skale, nad brzegiem jeziora. Nie wiadomo, kiedy został zbudowany, w dokumentach pojawia się po raz pierwszy w 1447 r., ale uważa się, że powstał w XIII wieku.

Jednym z ważniejszych zabytków jest Cerkiew Matki Bożej Peribleptos („Wszechwiedzącej”). Wybudowana została w 1295 r. przez namiestnika bizantyjskiego. To tu przechowywano relikwie św. Klimenta, po tym, jak kościół św. Pantelejmona został przez Turków przekształcony w meczet. Gdy kościół św. Sofia także został meczetem, Peribleptos przekształcono w siedzibę archidiecezji. Freski w jej wnętrzach są jednymi z najstarszych i najważniejszych dzieł sakralnych w Macedonii.

Wspomniany kościół św. Sofia, to jeden z najważniejszych zabytków macedońskiej architektury sakralnej. Istniał prawdopodobnie już w czasach cara Samuela (koniec X w.), odbudowano go w połowie XI wieku. We wnętrzach znajdują się freski pochodzące z okresu odbudowy. Ze względu na świetną akustykę, często odbywają się tu imprezy kulturalne i koncerty muzyki sakralnej i poważnej.

W Ochrydzie odnajdujemy ruiny wczesnochrześcijańskiej bazyliki, pochodzącej z V w. Bazylika nosiła prawdopodobnie imię św. Pawła, który nauczał w Lychnidos w I w. Ruiny znajdują się tuż obok odrestaurowanego monasteru św. Pantelejmona. Obok obu zabytków znaleziono dawne baptysterium z IV-VI wieku, z zachowanymi bogatymi mozaikami, w tym znakami swastyk, oczywiście mającymi inne znaczenie niż to, z jakim je kojarzymy.

Odrestaurowany monastyr pod wezwaniem świętego Pantelejmona wybudowany został przez pierwszego z miejscowych arcybiskupów – Klemensa Ochrydzkiego. Obiekt zrekonstruowano na fundamentach dawnego kościoła. Obok monastyru i cennych wykopalisk powstaje nowoczesny kompleks uniwersytecki.

Idąc wąskimi uliczkami Ochrydy, pnącymi się niczym tarasy, można dotrzeć na wzniesienie, by tam z twierdzy Samuela zobaczyć rozciągnięte u podnóża Jezioro Ochrydzkie oraz samą miejscowość. Twierdza pochodzi z XI w., z czasów gdy Ochryda była stolicą państwa bułgarskiego rządzonego przez cara Samuela. Do dziś zachowały się potężne mury i kilkanaście wież obronnych. Z murów, po których szczycie można spacerować, rozpościera się piękny widok. Prace archeologiczne potwierdziły, że twierdzę wybudowano w miejscu, gdzie kiedyś stała inna, pochodząca z IV w. p.n.e., wybudowana prawdopodobnie przez panujących tu wtedy Macedończyków. Twierdza jest jednym z największych obiektów fortyfikacyjnych w Macedonii. Wysokość murów jest różna, od 3 do 16 metrów, w zależności od terenu.

Cennym zabytkiem Ochrydy jest antyczny teatr.Teatr w Ochrydzie nie jest jedyną tego rodzaju budowlą w kraju. Jest grecko-rzymski, ale niektórzy nazywają go rzymskim ponieważ jego obecny wygląd pochodzi z czasów rzymskich. Wspaniały teatr z czasów antycznych znajduje się także w Heraclei Lincestis, w granicach Bitoli.

Ochrydzki został wybudowany ok. 200 r. p.n.e. Nieznana jest jego pojemność, gdyż zachowała się jedynie dolna część widowni. W czasach rzymskich odbywały się tu walki gladiatorów oraz egzekucje chrześcijan.

Interesujące jest to, że został odkryty przypadkowo, w roku 1980. W czasie prac budowlanych przy okolicznych domach znajdowano duże bloki kamienne z wyrzeźbionymi podobiznami greckiego boga Dionizosa i muz. Doprowadziło to archeologów do przekonania, że w pobliżu musi być grecki teatr.

Od późnych lat osiemdziesiątych obiekt jest ponownie miejscem publicznych występów. Odbywa się tam co roku festiwal Lato Ochrydzkie, w ramach którego prezentował się między innymi José Carreras.

Wszystko to składa się na nadzwyczajną atmosferę Ochrydy. Krążąc po uliczkach starego miasta, co krok spotyka się budowle z białych kamieni lub czerwonych cegieł zwieńczone wieżyczką lub kopułą, nakryte dachem przypominającym wirującą w tańcu rozkloszowaną spódnicę.

Jedną z licznych atrakcji miasta jest stara wytwórnia papieru czerpanego, w której można poznać poszczególne etapy jego powstawania.

Więcej zdjęć TU i TU

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s